งานบายเนียร์ปีนี้มีอุปสรรคมากมาย ยิ่งเจองานกีฬามหาวิทยาลัยเข้าไป ก็เข้าใจว่าไม่มีเวลาเตรียมกัน แต่ด้วยความที่ตัวเองปี4 แล้วก็คิดอยู่ตลอดว่างานบายเนียร์จะเป็นยังไง เพราะมันเป็นปีของเราเอง ตอนแรกที่น้องบอกว่า ได้ร้านแล้วเป็นร้านอาหารร้านนึงแถวโชคชัยสี่ เราเองก็งงว่าทำไมไปจัดซะไกลขนาดนั้น ด้วยความที่บ้านตัวเองอยู่ลาดพร้าวก็คิดว่าไม่มีปัญหาที่จะไป แต่เพื่อนนี่สิบ่นกันระนาวว่าไกลมากกก ไปไม่ได้แน่ เราก็เริ่ม อ้าว!แล้วเราจะไปกะใครวะเนี่ย เพราะเพื่อนไปไม่ได้ทั้งนั้นเลย แล้วยิ่งเป็นวันที่ 9 ก.พ.ด้วย ซึ่งวันที่ 10 ก.พ. เราเองก็มีสอบป.โทที่จุฬา เลยทำให้พ่อกะแม่ไม่อยากให้ไป อยากให้เตรียมตัวสอบ จริงๆก็ได้โทรไปคุยกะน้องแล้วนิดนึง แต่ก็เห็นใจน้องๆนะ ว่าที่ที่จะดีและไม่แพงเกินไปมันหายาก ก็เลยทำใจว่า "ไม่ไปก็ได้วะ" สถานที่+วันไม่อำนวยซักอย่าง แต่น้องบางคนบอกว่ามันยังไม่finalนะอาจมีการเปลี่ยนแปลง เราก็มีความหวังขึ้นมา จนวันที่ 8 ก.พ.คุยกะเพื่อนในเอ็ม กำลังบ่นเรื่องบายเนียร์ ว่ากรูอดไปแล้วเรียบร้อย ก็มีข่าวมาบอกว่าน้องเค้าเปลี่ยนที่+เปลี่ยนวัน น้องเทคก็บอกมาในเอ็มว่าเปลี่ยนที่แล้วจริงๆเป็นการคอนเฟิร์มแถมโฆษณาใหญ่ว่าร้านน่ารักมากบรรยากาศดี โอ้ว ดีใจค่ะ ได้ไปแล้ว เพราะเป็นวันหลังสอบพอดี วันนั้นไม่ค่อยเห่อเลย ก็เตรียมหาชุดทันที 55555 คอนเซ็ปวาเลนไทน์ ขาว แดง ชมพู

    พอถึงวันงานก่อนไปก็ไปเดินตลาดนัดชอปปิ้งเล็กน้อยแล้วก็นั่งแท็กซี่ไป ร้านค่อนข้างลึกลับ เพราะไม่คิดว่าจะมีร้านแบบนั้นอยู่ในซอยที่เข้าไป พอเห็นร้านก็ชอบนะร้านน่ารักดี บรรยากาศก็โอเลย ร้าน JazzMahal เข้ากะคอนเซ็ปวันแห่งความรักมากๆ ถึงเราจะเห็นแก่กินไปบ้างเพราะรู้สึกว่าอาหารน้อยไปนิดแต่ไม่ใช่ประเด็น กิจกรรมก็โอนะ ชอบช่วง ไฟเขียวไฟแดง ดูมีความคิดแปลกใหม่ดี เพราะไม่เคยเจอ ถึงอยู่ไม่จบงานพ่อก็มารับซะก่อน แต่ก็รู้สึกดีที่งานมันโอเค เพื่อนๆที่อยู่ก็บอกว่าจบได้สวย ทำให้เรารู้สึกว่าน้องๆเองก็อยากทำงานให้ดีเหมือนกัน ถึงจะเก็บค่าเข้าสำหรับพี่บัณฑิตและคนนอกแพงไปหน่อย(พี่เค้าบ่นมา)แต่ก็โอนะเข้าใจว่าค่าที่ก็หลายอยู่ ขอขอบใจน้องๆทุกคนแทนพี่ๆคนอื่นด้วยนะ ไม่ว่าน้องๆจะทำงานนี้เพื่อใคร แต่ทุกงานที่เราคือการแสดงถึงSpriritของตัวน้องๆเองนะจ้ะ ประทับใจจ้า *-*